home | favorieten | fotoalbum | privelog | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | Wil je mijn visitekaartje? punt.nl

 

Mijn Gastenboek & Reacties
Diverse Kletskoek | 14 Juni 2007 | 14:22:11
Ik wens iedereen veel kijk & leesplezier op mijn stekkie.
Reakties zijn altijd erg leuk op mijn log.
Maar een berichtje in  stel ik ook erg op prijs. Je kunt me ook uitnodigen voor een bezoekje op jouw log.
Zo leren we elkaar misschien wat beter kennen. Ik reageer altijd.
Als het kan op mijn log (onder jouw reactie), anders op je bericht in mijn gastenboek. Sommige logberichten hebben een vervolg. Dat vervolg zal ik dan ook als reactie onder dat bericht zelf posten.
 
Verder heb ik meerdere sites om bij te houden.  Die kun je bekijken door de plaatjes en/of linken aan te klikken bij het betreffende onderwerp in de rubriek
Hobby's & Interesses, of in het linkermenu bij links.
Vervolg & Reacties 8 | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 867

Wil je mijn visitekaartje?

Vriendschap
Relaties/Vrienden | Mijn Muziek-Songs | 24 Januari 2011 | 00:06:54
 
Soms is er een zo’n dag, die je het liefst over zou slaan
Het regent in je hart, de wereld lijkt te vergaan
Een liefde die verdween, en je vraagt je af waarheen
Je hebt het helemaal gehad, je bent alleen.

refr.
Vriendschap, vriendschap is goud waard
Ook al zie je elkaar niet elke dag,
Echte vrienden zijn de vrienden, die je altijd steunen
Je weet dat een vriend je nooit vergeet.

Vriendschap , vriendschap is goud waard
Als je niet meer ziet hoe ’t verder moet
Hoef je maar te weten, dat ze aan je denken
Je voelt dat echte vriendschap nooit bekoelt.

Ergens schijnt de zon, laat de gordijnen maar dicht
De regen in je hart vecht om een klein straaltje licht
De dag verliest z’n gloed en je verliest al haast de moed
Nee je gelooft ‘r niet meer in, toch komt het goed.

refr.
Vriendschap, vriendschap is goud waard
Ook al zie je elkaar niet elke dag,
Echte vrienden zijn de vrienden, die je altijd steunen
Je weet dat een vriend je nooit vergeet.

Vriendschap, vriendschap is goud waard
Als je niet meer ziet hoe ’t verder moet
Hoef je maar te weten, dat ze aan je denken
Je voelt dat echte vriendschap nooit verkoelt

You've Got A Friend

Vervolg & Reacties | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 113


Mannen & Vrouwen
Humor | Diverse Kletskoek | 23 Januari 2011 | 22:58:47
MANNEN
 
Waarom buigt een man zijn hoofd als hij nadenkt ?
Om zijn twee neuronen met elkaar in contact te brengen.

Waarom hebben mannen een gerust geweten ?
Omdat ze het nog nooit gebruikt hebben.

Waarom houden mannen zoveel van auto's en motors ?
Omdat ze die ten minste kunnen bedienen.

Waarom zijn de meeste vrouwen slechte chauffeurs ?
Omdat de meerderheid van de rijschoolinstructeurs mannen zijn.

Wat is het verschil tussen een man en een kop koffie ?
Er is er geen, ze maken je alle twee nerveus.

Wat is het verschil tussen een man en een kat ?
Geen, ze hebben alle twee schrik van de stofzuiger.

Hoe noemt men een intelligente, gevoelige en knappe man ?
Een homo.

Wat hebben de wolken en een man gemeen ?
Wanneer ze verdwijnen breekt er een mooie dag aan.

Wat hebben mannen die een vrijgezellenbar bezoeken gemeen ?
Ze zijn allemaal getrouwd.

Wat is het verschil tussen de hersens van een man en een olijf ?
De kleur.

De ideale maten van een man ?
80 - 20 - 42 (80 jaar, 20 miljoen euro op de bankrekening en 42 graden koorts)

Wat moet een vrouw doen wanneer haar man zigzag door de tuin rent ?
Blijven schieten.

Mannen zijn het bewijs dat reïncarnatie bestaat.
Het is onmogelijk om zo stom te worden in 1 leven.

Waarom hebben mannen O-benen ?
Omdat onbelangrijke dingen altijd tussen haakjes staan.

Graag doorsturen naar intelligente vrouwen met gevoel voor humor,
en naar mannen die de waarheid kunnen verdragen.

p.s. De mannen die nu in de put zitten:   JAMMER  zijn ze leuk of niet???


VROUWEN
 
Als je haar kust, ben je geen heer,
als je niet kust, ben je geen echte vent.
 
Bewijs haar een gunst, noemt ze je een leugenaar,
doe je het niet verlaat ze je.

Zeg je op alles “ja”, heb je geen karakter,
ga je er tegenin, heb je geen begrip.

Zoek je veel haar gezelschap, vindt ze je vervelend,
doe je het niet wordt het pruilen.

Ga je goed gekleed, heet je een casanova,
let je even niet op wat je aantrekt beschuldigt ze je van smakeloosheid.

Ben je jaloers, heb je een slechte gewoonte,
ben je het niet, hou je niet van haar.

Kom 1 minuut te laat en de bom barst,
“wat geeft het” al komt ze zelf 1 uur te laat.

Ontmoet je je vrienden is dat grof verstek laten gaan,
ontmoet zij haar vriendinnen, is dat “onze meiden”.

Kijk je naar een andere vrouw, loop je te lonken,
kijkt een andere man naar haar is hij vet idolaat.

Ze wil dat je luistert als ze tegen je praat,
“waarom zeg je niks” zegt ze, als je luistert.

In het kort…..simpel maar gecompliceerd
Is ze heel knap is ze zelden aanhankelijk.
Is ze heel aanhankelijk dan is ze zelden knap.

Zullen mannen en vrouwen elkaar ooit gaan begrijpen???????

Vervolg & Reacties 2 | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 156


Nierstenen
Persoonlijk | Belevenissen in mijn Stekkie | 29 Mei 2009 | 12:30:17
30 oktober 2008

Uitslag van het ziekenhuis

Eindelijk is er iets duidelijk wat betreft de pijn in mijn linkernier. Na diverse kuurtjes en pijnstillers werd er een echo gemaakt waar ze zagen dat er in beide nieren steentjes zaten. Maar de uroloog  waar ik toen naar toe gestuurd werd wilde meer en uitgebreider onderzoek doen. Er werd een ct scan gemaakt, bloed geprikt en ik moest 2 x 24 uur urine sparen en op een lijst bijhouden hoeveel ik dronk, hoe laat en wat ik uitgeplast had. Gisteren ben ik geweest voor de uitslag en om te horen wat er nu gaat gebeuren of wat er aan te doen is. Het bloed was prima en niks bijzonders in te vinden. De  uitslagen van de urine waren nog niet allemaal binnen. Maar afijn, de resultaten van de scan gaven de doorslag. De arts liet ons zien wat er op de foto's stond. Ze waren duidelijk aanwezig dus die steentjes, zowel links als rechts. Maar in de linkernier zat er 1 die bijna 1,5 cm was en mede daardoor vond hij het toch nodig me door te verwijzen naar 's Hertogenbosch om ze te laten vergruizen. Hij zou alle gegevens doorsturen daarheen en ik moet nu wachten op een oproep wanneer ik daar terecht kan.
Vervolg & Reacties 1 | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 231


Knoop in je zakdoek
Kinderen | Mijn 2e kind is anders.. | 29 Mei 2009 | 11:34:35
31 oktober 2008     Het is bijna zover.

Het Spel van Knoop in je zakdoek heeft een nieuwe jas. Er zijn nieuwe spellen in een nieuw decor. En er is een nieuw Knooplied! Maar nog steeds spelen twee teams tegen elkaar om de gouden Knooptrofee. Aangemoedigd door de teamcaptains Marit van Bohemen en Dolores Leeuwin.  In deze eerste aflevering strijden de teams uit Zierikzee en Huis ter Heide tegen elkaar om de gouden Knooptrofee.

Uitzending: zo. 2 november 2008 op Ned. 2

Zondag is de uitzending van Knoop In Je Zakdoek waar Saskia en haar vriendje ook aan meededen. Bart en ik waren ook aanwezig. Eerlijk gezegd hoop ik dat er veel uitgeknipt is. Ik was namelijk nogal veel in beeld tijdens de opnamen zag ik op het grote scherm toen. En ik zit niet echt te wachten op mijn face op de tv. Dus ben benieuwd hoe de uitzending op de tv komt. We zullen het ook wel opnemen, is altijd wel leuk voor later om terug te kijken. Dus voor wie wil kijken...............goed opletten of je een bekend gezicht ziet
 


Het nieuwe Knoop-lied!
Tranen van geluk gezongen door Paul De Leeuw

Tranen van geluk

deze wereld is zo prachtig
hij ontroerd me elke dag
in mijn hart en mijn gedachten
zit verdriet maar ook een lach
genieten van het leven
van ieder jaargetij
proeven van de liefde
en vrienden aan mijn zij

soms is er wel
wat tegenslag
maar ik weet er komt altijd een nieuwe dag

iedere morgen
er voor gaan
ook al sta ik soms alleen
ik sla mijn armen om de wereld heen
dus maak je geen zorgen om mijn tranen
want ik kan echt niet meer stuk
en mijn tranen zijn de tranen van geluk

het allermooiste liedje
over film of schilderij
de dingen die me raken
maken mijn gedachten vrij
de mensen en hun warmte
elke vriendschap die ik sluit
de natuur en haar betovering
zit diep onder mijn huid

ik heb nooit echt
zo erg geloofd
en op een dag heb ik mezelf beloofd

iedere morgen
er voor gaan
ook al sta ik soms alleen
ik sla mijn armen om de wereld heen
dus maak je geen zorgen om mijn tranen
want ik kan echt niet meer stuk
en mijn tranen zijn de tranen van geluk

alle sterren aan de hemel
er straalt er 1 voor ieder mens
een heel gelukkig leven
dat is wat ik wens

iedere morgen
er voor gaan
ook al sta ik soms alleen
ik sla mijn armen om de wereld heen
dus maak je geen zorgen om mijn tranen
want ik kan echt niet meer stuk
ja mijn tranen zijn de tranen van geluk

mijn tranen zijn de tranen van geluk

klik op   Uitzending Gemist   en  zoek naar 2 november-2008
Omroep:  TELEAC/NOT 
Vervolg & Reacties | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 756


Welke bloem ben jij ?
Spiritualiteit | Diverse Kletskoek | 29 Mei 2009 | 11:09:42
Deze mail is echt mooi...
klik op de onderstaande link...
bekijk de bloemen...
pik er gewoon meteen de mooiste uit...
niet eerst denken....
en nog eens kijken...
maar klik bij je eerste gevoel...
en kijk wat er gebeurd....
Bij mij klopte het ECHT....
Welke bloem ben jij, klik hierop en je zult het zelf zien
Vervolg & Reacties 6 | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 1065


Nieuwe Plaatjesgroep
Internet | Hobby's & Interesses | 29 Januari 2009 | 14:22:24
Beste Allemaal.
 
Ik heb besloten verder te gaan bij Omni Chat, aangezien msn gaat stoppen met de groepen. De site is nog in opbouw dus er komen nog steeds mogelijkheden bij.
 
Ik hoop dat jij je hier kunt amuseren en aktief meedoen niet zal weren. Voor iedereen die graag plaatjes wil delen. Maar dat zijn er vaak al zovelen. Het is een groep voor de ontspanning en de lol. Maar we maken het niet te dol. Misbruik kan ik niet waarderen want dan zal ik je snel annuleren. Wij zijn een groep met ruimte voor allerhande zaken. Heel veel afbeeldingen, spelletjes, muziek, moppen, of wat verhaaltjes. Dus gewoon een ontspannend plekje met weinig praatjes. Ik doe in ieder geval mijn best maar met jullie komt de rest. Je mag alles van de groep gebruiken. Maar aktief meedoen is leuker dan alleen komen "ruiken". Er is voor alle leeftijden wel wat te vinden, dus kom ons paradijs maar binnen. Ik zal dan een kreet van blijdschap slaken als we deze groep met zijn allen, gezellig en mooi gaan maken. Als je je aanmeld als lid kun je meedoen en alles op de groep bekijken. Voor vragen of meer info kun je ons ook via het  gastenboek bereiken. Vr.Gr. namens het Beheer en de aanwezige Leden.
 
plaatjesparadijs.gif picture by Bettys-Prive-Album
 
Wil je lid worden dan ga je naar de link van Bettys Plaatjes Paradijs, door op het plaatje te klikken. Daar zie je een mogelijkheid ...... Lid worden: Meld je aan als lid voor deze groep, klik hier.  Klik op die link en je komt dan op een andere pagina waar je in kan loggen als je een Omni Chat account hebt. Heb je nog geen Omni Chat Account dan kun je hier een OC account maken. Er word geadviseerd je email adres onzichtbaar te laten in je profiel, zodat eventuele hackers geen kans hebben je email en/of groep te kraken.
  
 Alles moet opnieuw opgezet worden, maar diegene die daar voor gaan zorgen zijn achter de schermen bezig om alles op te zetten zoals we bij msn gewend zijn.
 Info hierover kun je ook vinden bij http://groups.msn.com/omni-chatgroep voor het laatste nieuws over de gemaakte vorderingen en vragen die er ontstaan .
 
 
Zijn er nog vragen dan hoor ik het graag. Ik hoop dat velen mee gaan en lid worden en ik jullie mag begroeten bij de nieuwe groep zodat we het met zijn allen gezellig gaan maken bij Omni Chat.                          gr  Betty
 
PS mede door deze verandering ben ik nauwelijks nog op mijn puntjes.
Ik heb het mega druk met alles overzetten.  Dus mijn exuus hiervoor.
Vervolg & Reacties 1 | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 333


Jongste Zus overleden
Persoonlijk | Belevenissen in mijn Stekkie | 23 Maart 2008 | 23:02:55
Deze zijn voor jouw lief zusje
Waarom nou jij?
Voorbij
Lopen op het water
De Waarheid
3 Februari 1970 - 19 Maart 2008

RustZacht-1.gif picture by Bettys-Prive-Album

Je was nergens bang voor en ging overal op af
We zijn je eeuwig dankbaar voor alles wat je gaf.
Je was altijd vrolijk, onbevangen en sociaal
en genoten van je spontaniteit allemaal.
Maar zonder waarschuwing vooraf kregen we ineens bericht
dat je ons plotseling had verlaten, vandaar dit gedicht.
Je was pas 38 jaren oud en mama van 3 kleine kinderen
wat kan ik doen om hun toekomst niet te hinderen?
Ik weet me geen raad of iets te zeggen
en kan het ook niemand goed uitleggen.
De hele familie verkeerd in shock en onwerkelijkheid
en we beseffen niet dat jou heengaan is een feit.

Het lijkt meer dat we moeten ontwaken uit een boze droom
en dat iemand jouw weer terug brengt "back to your home"
Want jouw leven hier was nog lang niet klaar
en je maakte nog plannen voor het komende jaar.
Lieve zus ik had je nog zoveel willen vertellen maar nu ik
dit schrijf besef ik dat ik je niet eens meer kan bellen.

Ik wil sterk blijven voor jouw gezin en onze ouders
maar kan ze alleen bieden mijn beide schouders.
Niets kan ik doen om dit ongedaan te maken
en alles lijkt kant nog wal te raken.
Dus we huilen en stikken soms in ons verdriet
omdat jij ons zo snel en plotseling verliet.

Gelukkig had je altijd plezier in je korte leven
en die gedachte zal ons soms troost geven.
Maar jouw vergeten zullen we nooit kunnen ook al komt
er een tijd dat we ons eigen leven weer moeten runnen.
Ik hoop dat je rust in liefde en vrede
ook al zal ik je vreselijk missen gaan.
Maar er komt een moment dat ik je weer vind
en dan zal ik weer lachend naast je staan.

:'-( :'-( :'-( :'-( :'-( :'-(
Vaarwel Lieve Zus bedankt voor alles
Sorry, Ik weet het verder ff niet meer
Jou moeten missen doet nu teveel zeer.
Heel veeeeeeeel liefs en knuffel Je oudste zus.
 
hart-gebroken.jpg picture by Bettys-Prive-Album
Vervolg & Reacties 17 | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 1216


De Regenboogbrug
Dieren/Honden | Belevenissen in mijn Stekkie | 11 Maart 2008 | 01:10:11
 
Aan de andere kant van de hemel is een plek

De Regenboogbrug

Als een dier sterft dat een bijzondere band met iemand hier had,
dan gaat hij of zij naar de Regenboogbrug.
  Er zijn daar weilanden en heuvels voor al onze speciale vriendjes,
zodat ze samen kunnen rennen en spelen.
  Er is genoeg te eten, water en zonneschijn,
  onze vriendjes hebben het dus warm en comfortabel.
  Alle dieren die oud of ziek waren zijn daar weer gezond en energiek,
diegene die gewond of verminkt waren zijn weer gaaf en sterk.
  Precies zoals wij ze ons herinneren in onze dromen 
  over hoe het eens was.
  De dieren zijn er tevreden en blij er is
  alleen één minpuntje :
  Ze missen allemaal die ene speciale vriend die is achtergebleven.....
 
 Ze rennen en spelen samen maar er komt een dag waarop
 er één plotseling blijft staan en in de verte kijkt. 
 De heldere ogen staan strak , het gespannen lijf begint te beven. 
 Plotseling komt dit dier los van de groep, vliegt over het groene gras,
 sneller sneller en sneller.
 Je bent gezien en als jullie elkander eindelijk treffen, 
klampen jullie je aan elkander vast
in een vreugdevolle hereniging om elkaar nooit meer te verlaten. 
 Tranen van geluk vallen op je gezicht en jullie zijn weer voor altijd samen.
 Een blije kusjesregen over je gezicht,
je handen aaien de zo geliefde kop weer
en je kijkt weer in die o zo vertrouwde ogen,
die zo lang zijn weggeweest uit je leven 
maar nooit en te nimmer uit je hart.....
Samen steek je De Regenboogbrug over

Bij Vervolg & Reacties meer gedichten en foto's
Vervolg & Reacties 3 | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 1173


Tosca's laatste dagen en afscheid.
Dieren/Honden | Belevenissen in mijn Stekkie | 08 Maart 2008 | 10:52:18
Tosca moesten we helaas laten inslapen vrijdag 7 maart 2008. 
 
 Hier zal ik mijn verhaal zetten van de laatste weken/dagen en onze zorgen en twijfels.
 
24-2-2008
Vanaf vorige week donderdag (de 21e) gaat het ineens heel slecht met onze hond Tosca. Lopen doet ze af en toe wel eens moeilijk, maar die donderdag lukte het nog nauwelijks. Eten en drinken wilt ze ook niet meer. Vrijdags daarna werd het met het uur erger. Als ze na veel geworstel eindelijk op haar poten stond zakte ze er direct doorheen. Lopen deed ze straks langs de tafels en stoelen om maar niet om te vallen. Maar ook dat hielp niet echt. Vaak viel ze zomaar pardoes op haar zij en lag daar dan maar. Recht vooruit lopen lukte ook niet, ze liep opzij om zich te verplaatsen voor zover dat nog mocht lukte. Dus wij naar de dierenarts. Die schrok al toen ze haar zag lopen en prompt viel ze weer . Ze heeft haar beetje onderzocht en zei ons dat ze kanker gzwellen had onder haar buik. En vermoedde dat er iets in haar hoofd niet goed was gezien haar gedrag. Het kon een klein bultje zijn, vocht, hersenbloeding of iets in die aard. Ze kon haar wel binnenste buiten keren zeg maar, mri scan, biopsie van het gezwel en dat soort dingen. Ten 1e was dat peperduur zei ze (alsof geld ons dan iets uitmaakt) maar dan wist je alleen nog maar wat er loos was. De diagnose stellen zeg maar. Maar gezien haar leeftijd , ze is ruim 12 jaar, vroeg ze zich af of het zinvol was. Ze was al zo op leeftijd dat ze niet kon zeggen of het dier nog geholpen kon worden dan. Afijn we kregen dus te horen dat we moesten nadenken of het niet beter was voor Tosca om haar in te laten slapen. SLIK Maar zelf vermoedde we al zoiets. De arts heeft nog wel wat bloed afgenomen om te onderzoeken en haar 2 spuiten gegeven. E'en spuit met antibiotica voor het geval er ergens een onsteking zat en 1 spuit om eventueel vocht in haar hoofd te verminderen. Hierdoor zou ze weer wat opknappen en weer zin krijgen in eten en drinken.
In de auto begon Bart ineens te huilen, hij schrok er zelf van. Dit is me nog nooit gebeurd zegt ie. Ik heb hem gestroost en gezegd dat het wel mocht. Het duurde een kwartier voor ie weer kon gaan rijden en we naar huis gingen met Tosca. Daar stond ons dus nog het vervelende te wachten om de kids in te lichten. Maar ja wij zijn ervoor om maar gewoon eerlijk te zijn erover. Dus veel huilen en troosten de hele avond want de kids schrokken zich ook rot natuurlijk. Angela hadden we gebelt en die zou zaterdag naar ons toekomen zodat ze Tosca nog kon zien voor het geval dat...........
Zaterdagmiddag gingen we de andere honden (nog 1 van ons en 2 die op bezoek waren) uitlaten en Tosca gaf aan dat ze perse mee wilde. Dus dat maar gedaan. Ze ging wel zitten om te plassen maar er kwam niets uit. Het lopen leek iets te verbeteren en we sukkelde een klein stukje buiten. Op weg naar huis kwam er een traantje bij mij, het leek net of  Tosca afscheid ging nemen en het ons laatste loopje was. Ze bleef vaak stil staan en keek om zich heen alsof ze de omgeving nog ff goed in zich op wilden nemen. Eind vd middag gaf ik haar een kaas koekje en dat wilde ze wel hebben. Ik dacht neem maar hoor dan heb je tenminste toch iets gegeten en misschien krijg je dorst en ga je ervan drinken. Daarna nog was plakjes vlees beleg en dat ging er ook in. Toen leek ze op te knappen. Het lopen ging ineens veel beter en ze werd weer wat activer. Ze kwam ook vaak langs om ff een knuffel te halen. Om 23.00 uur begon ze zowaar eindelijk uit zichzelf wat te drinken. Dus we krijgen weer hoop. Maar toch blijf ik op mijn hoede. Is dit een laatste opleving, komt het alleen door de spuiten, hoe lang zouden die werken enz enz enz.
Morgenochtend naar de dieranarts dus en horen of de utislag van het bloed binnen is. Maar ik heb wel zoiets, als zij morgen nog zo is zoals gisteravond dan wacht ik nog even met een spuit geven. Maar ik ben me wel bewust dat wat nu gebeurd is wel een teken is dat het niet lang meer zal duren voor we afscheid moeten nemen. Dus we moeten afwachten hoe dit verder gaat allemaal. 
 
28-2-2008
Afijn wij gingen maandag terug en de dierenarts haar mond viel open dat Tosca zo binnen kwam wandelen Er is een wonder gebeurd zegt ze, dit had ik niet verwacht. En dan laat ik jullie nog wel nadenken of het niet beter is een spuitje te geven. Nou dat kun je nu dus wel vergeten zei ik zolang ze zo is. De uitslag van het bloed was nog niet binnen en we hebben haar nog eens gewezen op de bult op Tosca's buik waar ze de vorige x weinig aandacht aan schonk en alleen op gevoel maar zei dat het kanker gezwellen waren. Nu bekeek ze het dus beter en nam er op verschillende plekjes iets uit om te laten onderzoeken. Dus maar weer afwachten wat daaruit kwam.

Maar dat afwachten ging toch weer anders dan gepland was. Woensdag nacht merkte ik dat er iets veranderde aan haar. Zag ik dat nu goed??????? Ging ze weer mank lopen??????? Ja hoor, ik zag het goed dus. Ze probeerde zich te verplaatsen, maar hoe meer pogingen ze deed hoe erger het weer werd. Weer opzij lopen af en toe, door haar achterpoten zakken en trekken met linker achterpoot. Ik ben toch maar gaan slapen want wat kun je doen verder. De volgende dag belde Bart op om iets te vragen en vroeg gelijk hoe het met Tosca ging. Hij had het ook gezien voor ie ging werken. Later die dag kwam Saskia het ook melden dat Tosca weer raar liep.
Het werd net als vorige week met het uur erger dus ik belde de dierenarts maar op.
Nog steeds geen uitslagen binnen van de onderzoeken, maar ze zou tabletjes voorschrijven met dezelfde stof erin waar hij vorige week de spuit van had gehad.
Bart ging dat 'savonds ophalen en toen had ze nog meer slecht nieuws. Ze was er achteraan gegaan om de uitslagen te krijgen. Het bloed was betreft vele functies prima. Maar ze hadden wel argressieve cellen ontdekt wat kon duiden op kanker. Dat zelfde was ook het geval bij de de uitslagen voor die bult. Het was dus niet in orde. Zoals Tosca nu was kon ze niks doen verder, ze moest eerst weer beter worden. Nu zitten we met het dilemma............moeten we haar nog laten onderzoeken (foto's maken en kijken of  er uitzaai ingen zitten op de longen) laten behandelen en opereren als er geen uit zaai ingen zijn, overleeft ze dat allemaal gezien haar leeftijd, moeten we dat beest dat allemaal nog laten doorstaan? En dan alle kosten nog waarvan niemand kan garanderen dat het zinvol is.
De ellende is dat ze er nog zo goed uitziet. Ze toont niet ziek, zit goed in haar vacht, glimt nog, is vrolijk enz enz enz. Dus wij piekeren nog even verder.
 
3-3-2008
Tosca slikt nu sinds donderdagavond prednison medicatie. Het lopen verbeterd niet echt. Soms als ze uit haar mand wilt opstaan maakt ze een koprol en rolt uit haar mand dus. Haar kop gaat scheef hangen en eten of drinken is wisselend. Soms wil ze niks, dan ineens weer een opleving en gaat dan drinken. Kortom we weten het niet meer  Alles lijkt zo dubbel, wel helpen betekend operatie, onderzoeken ed. Is dat de moeite nog waard? Dan heeft dat beest pijn en voelt zich beroerd door de operatie. Maar opereren doet de DA nu toch niet als Tosca zo blijft en we niet weten of er al uit zaai ingen zijn. op de longen bijv. En dan zouden we dat alleen maar doen in de hoop dat we nog iets konden redden.
Laten we niks doen dan is het afwachten hoe het loopt verder. Dan geven we het op dus en maken we er nog van wat er van te maken valt. Haar helpen met medicatie om eventuele dingen te bestrijden, haar verwennen en laten doen wat ze nog wilt. Soms wil ze nog naar buiten wandelen. Ik ga dan maar mee, anders doet saskia dat altijd. Als het dan niet meer lukt draag ik haar naar huis.
Gek genoeg maakt ze helemaal geen zieke indruk, ze is nog vrolijk, zit nog goed in haar glimmende vacht en lijkt geen pijn te hebben. Getsie nog an toe, ik voel me zo'n slecht mens met elke beslissing die ik wel of niet moet nemen.
 
Net maar weer de dierenarts gebelt over de stand van zaken hier. De tabletjes hadden al moeten werken zei ze, maar die doen niet veel dus. Tosca heeft 2 problemen zei ze, dat maakte het extra lastig. Die bult en dat er toch iets in haar kop zit wat niet goed was. Ze wilde nog een x een antibiotica kuur proberen voor het geval er misschien een onsteking zat en kijken of dat iets hielp. Maar langzaam maar zeker nemen wij toch al een beetje afscheid van Tosca. Gezien haar leeftijd, de kosten en het gevolg van alles wat we nog kunnen proberen slaat onze beslissing door naar haar niet langer laten lijden. Niemand kan ons verzekeren dat verdere behandeling zinvol is. Dus we moeten helpen voor zover het nog wel kan en het haar zo aangenaam mogelijk maken. Als de medicatie allemaal op is (de prednison nog 10 dagen) en de penicilline kuur en het blijft zo of komt weer terug dan zit er niks anders op dan.....................................te "helpen" met inslapen als ze pijn krijgt.  Pfffffffffff wat een dilemma
 
6-3-2008
We hebben de knoop doorgehakt . Gisteren was het mooi weer en wilde Tosca mee naar het veld. Dus we sukkelden naar buiten. Zij liep bijna strak tegen mijn benen aan om maar niet om te vallen. We hebben samen nog even op een bankje gezeten in de zon voor we terug naar huis gingen. Gisteravond laat ging het ineens weer heeeeeeeel slecht. Ze kon niet meer opstaan, zelfs haar kop kreeg ze niet meer omhoog. Als ze het probeerde viel ie met een klap op de grond neer. Ze probeerde nog iets te drinken maar viel in haar waterbak en kijkt ons maar aan ..............HELP me, wat gebeurd er met me?...........Dus we besloten vanmorgen naar de DA te gaan om te vragen wat zij er van vond nu.
 
We moesten haar de auto in en uit dragen naar de DA. Ze was zo slap als een vaatdoek en wilde niet eens meer staan. Bleek de dierenarts geen spreekuur te hebben oepssssssss. Dan gaan we maar weer zeiden we. NEE nee, kom maar binnen zei ze, het gaat echt niet meer h'e? Ze zag het al in 2 tellen. We hebben wat gepraat nog en ze vroeg wat we wilden, dit was echt zielig vond ze. Tja we konden het nog aankijken, maar het leek beter een keus te maken. Of doorgaan met onderzoeken of stoppen. We doen het laatste maar zeiden we. Het is niet meer om aan te zien en als er iets in haar kop niet oke is lijkt opereren ons ook geen optie. Ze is te oud voor zo'n risicovolle ingreep en we willen haar niet onnodig pijn laten hebben voor iets wat ze waarschijnlijk niet eens overleeft.We konden het gelijk laten doen maar hebben een afspraak gemaakt. We wilden eerst nog naar huis met haar en de kids inlichten en tijd geven voorgoed afscheid te nemen van hun hond. Morgen vroeg voor het spreekuur moeten we terug en zal het gaan gebeuren. PFFFFF
De twijfel blijft of we hier goed aan doen, maar 1 ding weten we zeker. Morgen is het allemaal voorbij en hoeft ze niet meer te worstelen om ons te plezieren.
 

ToscaKaars.gif picture by Bettys-Prive-Album

Ik weet nog als de dag van gisteren
dat we jou ver weg gingen bezoeken.
Je was nog zo klein, pas 5 weken oud,
maar je kwam toch ruiken aan onze broeken.
Sommige puppy's waren verlegen of juist brutaal
maar jij bleef voorzichtig eerst even kijken
en kwam langzaam aan steeds dichterbij
en wilde toen niet meer van ons wijken.
                                            
Toen was de band gelegd en voelden we
dat we voor elkaar hadden gekozen.
Maar eigenlijk mocht je nog niet weg, maar
door de grote afstand zaten we op rozen.
Na goed overleg mocht je toch met ons mee
en ging als eerste je familie verlaten.
Ik vergeet het nooit, je kroop in mijn nek,
je was zo lief en ik hield je goed in de gaten.
                                            
Eenmaal thuis voelde je je direct op je gemak
je kreeg een mooi plekje al was het bijna nacht.
Buiten was je soms wat bang, dus wandelen heel veel,
later zelfs zonder riem, wie had dat gedacht.
Zindelijk was je ook erg snel en alleen zijn lukte goed
Je maakte niks kapot en kon goed overweg met de kinderen.
Kortom je was een volwaardig lief lid van ons gezin
Wie kon toen denken dat iets dat geluk zou hinderen.
                                            
Toen ging er op een dag ineens iets vreselijk mis.
Je viel steeds om en kon nauwelijks nog lopen.
We probeerden je te helpen en gingen naar de arts
toen knapte je weer op en begonnen wij weer te hopen.
Maar helaas het was van korte duur, het kwam snel terug.
Veel medicatie en veel liefde, het mocht allemaal niet baten.
Je was best oud en  behoorlijk ziek op meerdere plaatsen
maar we wilden elkaar nog steeds niet verlaten.
                                            
Toen gaf je aan, ik kan echt niet meer staan of naar buiten gaan,
toch bleef je blij kwispelen en probeerde het steeds weer.
Mochten wij je dit langer aandoen na alles wat je ons gaf,
ook al doet afscheid nemen nog zo veel zeer?
Wij besloten van niet, dus brachten we je vanmorgen weg
om langer lijden te voorkomen, dit leven had je niet verdient.
We huilen samen en bedanken je voor alles wat je ons gaf
We zullen je missen en nooit meer vergeten, Vaarwel mijn VRIEND
                                            
Veel knuffels van je Baasjes en Bazinnetjes

Vervolg & Reacties 4 | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 447


PSP en Plaatjeslog
Hobby/Zelfontwerpjes | Hobby's & Interesses | 30 Juni 2007 | 14:52:11
 
Mijn PSP creaties en lesbewerkingen kun je vinden bij mijn andere puntje
 
En wie weet "zie" ik jullie daar ook weer allemaal.
Vervolg & Reacties | bewerk | verstuur | kopieer | bekeken x 518


Home   weblog sinds: 2005-10-06

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.